Argentinië: Córdoba

Daar is ze weer, de `vakantiegangster´! Haha... Het is vandaag mijn laatste dag van mijn `vakantie´ en dat is prima! Vanavond vertrek ik vanuit Córdoba richting Tucumán en begin ik aan een heerlijk pittig programma: ik kan er weer tegenaan!

Maar niet voordat ik je natuurlijk op de hoogte heb gebracht van mijn activiteiten en belevenissen in Córdoba, of juist dat wat ik niet heb gedaan? :-)

Laat ik maar meteen bekennen dat ik lekker lui ben geweest! Ik heb veel films gekeken, zowel in het hostel als in de bioscoop, veel gelezen (Joepie! Weer nieuwe boeken gescoord!), op terrasjes gezeten, nog een enkel museum bezocht en eettentjes gekeurd :-) afgewisseld met een enkele keer koken in het hostel. Waar ik vervolgens veel commentaar kreeg op de hoeveelheid eten die ik kook, maar ja, omdat het nog steeds geen hobby van me is, wil ik er ook 3 dagen van kunnen genieten! Het is dan ook helemaal in mijn straatje als Steven op zondag aanbiedt een lasagne te maken voor de liefhebbers, waarna we met z´n negenen samen heerlijk op de bank duiken voor een zoetsappige film... Zoooo gezellig!

Reden om toch regelmatig uit bed te komen? Nora natuurlijk! Mijn Spaanse lerares die deze taal bij mij op een hoger niveau heeft gebracht. Eerlijk gezegd, was dat nou niet écht heel erg moeilijk met mijn beginnersniveau, maar toch. Ik heb behoorlijk wat opgestoken in de in totaal 20 uur die ik les van haar heb gehad. En de 4 uur durende eindsprint van vanochtend was op het randje! Het laaste woord dat ik uitbracht voordat ik de deur sloot, was het Duitse ´Danke!´ :-$ Waar dat nou vandaan kwam...

Misschien had het met mijn korte nacht te maken.. Dacht ik gisteren nog namelijk dat het wel een héél kort verslagje zou worden. Nou een bizarre situatie vanacht geeft me genoeg stof om over te schrijven! Normaal gesproken ben ik heel jaloers op mensen zoals Jacqueline, vriendin, die als een blok in slaap valt en vervolgens niets meer hoort. Vanacht was ik echter blij met mijn lichtere versie van slapen...

Het is iets voor vijven als ik vaag ergens van wakker wordt en een vreemd gevoel zich van mij meester maakt... iets klopt er niet... En met een schok besef ik wat er aan de hand is. Een 18-jarige kamergenoot staat met zijn dronken kop voor mijn neus én naar míj toegericht zijn blaas leeg te maken! Écht waar! Het gekletter op de houten vloer is onwerkelijk! Vraag ik hem eerst nog fluisterend te stoppen (hoe stom kun je zijn!), al snel heb ik door dat hij écht van de wereld is! En gaat het er dus luidruchtiger aan toe. In het Engels leg ik hem héél duidelijk uit dat hij écht niet in het toilet staat. Waarop hij vervolgens meerdere malen glashard verklaard: ´It´s no pee!´. Alsof hij het daarmee goed maakt! Even, heel even, ben ik van mijn stuk gebracht en probeer de toch wat vage contouren in de schemerige kamer duidelijker te krijgen. Heeft hij dan misschien een fles water wat ongelukkig vast die leegloopt... Ach welnee, NATUURLIJK NIET!

Ondertussen is er een flinke plas onstaan naast mijn bed en heeft hij mijn rugzak en slippers ook ingewijd. Hoog tijd voor hem om zich dan toch in ieder geval om te draaien in de richting van zijn eigen bed!!! Dat hij mijn opdracht `draaien` in de verkeerde richting zou kunnen opvolgen... tja, die mogelijkheid komt gewoonweg niet in me op! En dus ben ik hoogstverbaasd als hij het op mijn bed heeft gemunt! Dit is niet te geloven!!!

Je kunt je voorstellen dat de andere 2 knullen wakker zijn geworden van mijn geirriteerde én tegelijkertijd lachende reacties! Het is te gek voor woorden! Het duurt even voordat ook zij door hebben wat er gebeurt. Ik ben zeer onder de indruk van de mate waarin het lichaam enorme hoeveelheden bier op blijkt te kunnen slaan. Het lijkt namelijk uren te duren voordat zijn blaas eindelijk leeg is... Resuluut stuur ik hem vervolgens op pad om het schoon te maken. Ik wil namelijk mijn natte bed uit en naar een andere ruimte, maar dat kan eenvoudigweg niet! Hij verschijnt met een rol toiletpapier die hij volledig afrolt en in de plas gooit. Daarna pakt hij met 2 handen de doorweekte bussel papier op en gooit de volledige rol in het onmiddellijk verstopte toilet! Wat ik natuurlijk later pas ontdek, want ik probeer nog steeds een droge uitweg te vinden...

Over het onaangetaste deel van mijn rugzak heen, weet ik mijn nog droge bergschoenen te bereiken en besluit het strijdtoneel te betreden. En dat terwijl híj knock out op zijn bed is gevallen... Ondertussen krijgt de verjaardag van zijn vriend wel een heel speciaal einde als die met plaatsvervangende schaamte samen met de nachtwacht Edguardo en mij de boel schoonmaakt. Ik ben zooooo blij dat ik mijn rugzak in mijn waterdichte ´flightbag´ had gestopt (omdat ik die met andere zaken erin op slot kan doen: handig in een slaapzaal!). Nadat ik mijn schoongemaakte spullen in veiligheid heb gebracht, wordt mijn slaapplek gestript met matras en al... het is een vreemd én gedenkwaardig einde van mijn laatste nacht in hostel Palenque!!!

Ik ben zo hyper van de hele situatie, dat ik niet naar een andere kamer hoef/wil. Over 2 uurtjes zou ik toch opstaan... Ik neem liever een lekkere douche om me weer schoon te voelen! En dus zit ik uiteindelijk wel ietwat moe in de schoolbank bij Nora. Het is gezellig op school, zoals ook in het hostel, omdat ik de leuke mensen om me heen (geheel volgens Hollandse traditie) trakteer en wel op Argentijnse Facturas. Ze lijken verdacht veel op een kleinere versie van Hollandse koffiekoeken!

En zo neem ik dan met gemengde gevoelens afscheid: aan de ene kant vind ik het zo ontzettend jammer om dit fijne warme team/thuis achter te laten. Aan de andere kant wordt het tijd om weer heerlijk op onderzoek uit te gaan!

Chau!!!

En nee, dit is niet een Duitse verbastering van het Italiaanse `Ciao`, maar de officiële Argentijnse versie!