Brazilië: Rio de Janeiro 3
Door: olachica
Blijf op de hoogte en volg Alexandra
29 Juli 2010 | Brazilië, Brasília
Jeetje, met al mijn belevenissen loop ik een beetje achter! Dus dat wordt inhalen geblazen. in gedachten zit ik weer in het heerlijke Rio de Janeiro. Ik heb deze dag een stadswandeling van de Lonely Planet op het programma staan en zoals je weet met een beetje van mezelf!
De route start op het prachtige Plaza Floriano in het hart van het moderne Rio, maar met de meest indrukwekkende klassieke gebouwen. Het theater Municipal straalt een geweldige grandeur uit. Uiteraard staan er ook weer kerken op de planning, maar er is er eentje die ik écht wil bezoeken: Convento Santo Antonio. Is het niet omdat mijn oma altijd tot de heilige Antonius haar gebeden richtte, danwel dat de lokale mensen hier komen die een man of vrouw zoeken... :-) Het is een geweldige eye-opener als deze gesloten blijkt te zijn: het is! Haha... dus geen Braziliaanse man voor mij...
De oude Libanese buurt Saara blijkt een gezellig winkelwalhalla compleet met kraampjes en voetgangersstraatjes. Op weg naar het nachtelijke uitgaanscentrum laat ik me afleiden door een ouderwetse tram die me hortend en stotend voor 30 eurocent de stijle berg op brengt naar de wijk Santa Teresa met een schitterend uitzicht. De artistieke en zeer knusse wijk met mooie oude huizen in Victoriaanse stijl is nu weer in opkomst, maar heeft nog veel last van criminaliteit door de favela die er direct onder ligt. Ik volg daarom keurig de instructies van mijn reisgids en wijk niet af van de hoofdroute.
Ruim een uur later sta ik weer op het plein waar ik mijn wandeling begon. Ik ga nog even op zoek naar een enorme trap die door een lokale kunstenaar is betegeld met tegels vanuit de hele wereld. Een prachtig gezicht. Dus mocht je ook hierheen willen komen: neem een tegeltje mee! Helaas moet ik de naam van de kunstenaar even schuldig blijven, maar die ga ik vast nog een keer opzoeken.
Het is inmiddels 15.00 uur en ik ga op zoek naar een lokaal reisbureau voor mijn tickets. Helaas geen airpass te krijgen, maar voor 90 euro vlieg ik wel van Brasilia naar Salvador (ik zit dit nu ook te typen op het vliegveld van Brasilia!). Ook weer geregeld.
Moe stap ik de metro weer in naar ´mijn´ wijk, waar ik in ´mijn´ supermarkt nog wat eten koop, even langsloop bij ´mijn´ wasvrouw voor de was en met handen en voeten een praatje maak, ik eet een lokaal broodje waarna ik met beide handen vol tassen vervolgens met een brede glimlach naar ´mijn´ hostel loop. Dit is genieten, ik voel me hier thuis!
Nadat ik de avond rustig in het hostel had afgesloten (lekker boek uitgelezen), is de laatste dag in Rio al weer aangebroken. Jammer, maar nog wel het een en ander op de planning! Als eerste staat een videoskype-date met mijn familie op de agenda. En ooooohhhhh wat loop ik te balen als het internetzaakje niet open blijkt te zijn! Zal toch niet waar zijn dat ik mijn date mis! Er blijken namelijk niet zoveel mogelijkheden om met video te skypen, dus dat zou echt vervelend zijn. Ik loop een half uur in de buurt rond (was natuurlijk zeer op tijd) en vraag hier en daar na. En ja hoor, dé internetknul wordt gespot, loopt zijn zaak binnen, maar vervolgens ook weer uit nog voordat ik bij hem ben! Gelukkig blijkt hij alleen even een ontbijtje te zijn gaan halen en een kwartiertje later zit ik dan tegenover mijn ouders, zus en haar kids die verwoede pogingen doen om met z´n allen in beeld te blijven: heerlijk om ze weer te zien en te spreken! Lang leve de techniek!
Gelukkig klaart de bewolking op, want ik heb nog een bezoekje aan het Ipanemabeach in gedachten. Met de bus beland ik in de dure wijk. Wat een verschil, heel relaxt, veel joggers, grote auto´s en veel particuliere beveiliging in de straten. Vanuit het Lagoa Rodrigo de Freitas (een prachtig meer) loop ik richting het strand en passeer de mooiste winkels zoals eentje van Louis Vuitton. Het feit dat ik niet zeker weet of ik dit zo goed schrijf, zegt al genoeg! Haha...
Ik geniet van het enorme strand, een cocosnoot en een terrasje. De metro brengt me vervolgen weer terug naar mijn hostel, omdat ik nog één laatste stop heb in Rio namelijk de Pao de Açúcar. Het is dé berg van waaraf het uitzicht op Rio het best is en zeker bij zonsondergang. Ik douche eerst en moet me vervolgens nog haasten. Maar helaas, eenmaal bij het startpunt van de kabelbaan aangekomen is de berg volledig in wolken gehuld, en dus loop ik teleurgesteld weer terug. Wel een reden om nog eens terug te komen in combinatie met Carnaval!
In het hostel laat ik me nog eens verwennen door de Franse kok. Jonas (mijn reddende engel van het bed!) en andere leuke reizigers zwaaien me vervolgens uit als ik om 22.30 uur de taxi instap om de nachtbus naar Ouro Prêto te pakken...
Met enige moeite laat ik Rio vervolgens los...
De route start op het prachtige Plaza Floriano in het hart van het moderne Rio, maar met de meest indrukwekkende klassieke gebouwen. Het theater Municipal straalt een geweldige grandeur uit. Uiteraard staan er ook weer kerken op de planning, maar er is er eentje die ik écht wil bezoeken: Convento Santo Antonio. Is het niet omdat mijn oma altijd tot de heilige Antonius haar gebeden richtte, danwel dat de lokale mensen hier komen die een man of vrouw zoeken... :-) Het is een geweldige eye-opener als deze gesloten blijkt te zijn: het is! Haha... dus geen Braziliaanse man voor mij...
De oude Libanese buurt Saara blijkt een gezellig winkelwalhalla compleet met kraampjes en voetgangersstraatjes. Op weg naar het nachtelijke uitgaanscentrum laat ik me afleiden door een ouderwetse tram die me hortend en stotend voor 30 eurocent de stijle berg op brengt naar de wijk Santa Teresa met een schitterend uitzicht. De artistieke en zeer knusse wijk met mooie oude huizen in Victoriaanse stijl is nu weer in opkomst, maar heeft nog veel last van criminaliteit door de favela die er direct onder ligt. Ik volg daarom keurig de instructies van mijn reisgids en wijk niet af van de hoofdroute.
Ruim een uur later sta ik weer op het plein waar ik mijn wandeling begon. Ik ga nog even op zoek naar een enorme trap die door een lokale kunstenaar is betegeld met tegels vanuit de hele wereld. Een prachtig gezicht. Dus mocht je ook hierheen willen komen: neem een tegeltje mee! Helaas moet ik de naam van de kunstenaar even schuldig blijven, maar die ga ik vast nog een keer opzoeken.
Het is inmiddels 15.00 uur en ik ga op zoek naar een lokaal reisbureau voor mijn tickets. Helaas geen airpass te krijgen, maar voor 90 euro vlieg ik wel van Brasilia naar Salvador (ik zit dit nu ook te typen op het vliegveld van Brasilia!). Ook weer geregeld.
Moe stap ik de metro weer in naar ´mijn´ wijk, waar ik in ´mijn´ supermarkt nog wat eten koop, even langsloop bij ´mijn´ wasvrouw voor de was en met handen en voeten een praatje maak, ik eet een lokaal broodje waarna ik met beide handen vol tassen vervolgens met een brede glimlach naar ´mijn´ hostel loop. Dit is genieten, ik voel me hier thuis!
Nadat ik de avond rustig in het hostel had afgesloten (lekker boek uitgelezen), is de laatste dag in Rio al weer aangebroken. Jammer, maar nog wel het een en ander op de planning! Als eerste staat een videoskype-date met mijn familie op de agenda. En ooooohhhhh wat loop ik te balen als het internetzaakje niet open blijkt te zijn! Zal toch niet waar zijn dat ik mijn date mis! Er blijken namelijk niet zoveel mogelijkheden om met video te skypen, dus dat zou echt vervelend zijn. Ik loop een half uur in de buurt rond (was natuurlijk zeer op tijd) en vraag hier en daar na. En ja hoor, dé internetknul wordt gespot, loopt zijn zaak binnen, maar vervolgens ook weer uit nog voordat ik bij hem ben! Gelukkig blijkt hij alleen even een ontbijtje te zijn gaan halen en een kwartiertje later zit ik dan tegenover mijn ouders, zus en haar kids die verwoede pogingen doen om met z´n allen in beeld te blijven: heerlijk om ze weer te zien en te spreken! Lang leve de techniek!
Gelukkig klaart de bewolking op, want ik heb nog een bezoekje aan het Ipanemabeach in gedachten. Met de bus beland ik in de dure wijk. Wat een verschil, heel relaxt, veel joggers, grote auto´s en veel particuliere beveiliging in de straten. Vanuit het Lagoa Rodrigo de Freitas (een prachtig meer) loop ik richting het strand en passeer de mooiste winkels zoals eentje van Louis Vuitton. Het feit dat ik niet zeker weet of ik dit zo goed schrijf, zegt al genoeg! Haha...
Ik geniet van het enorme strand, een cocosnoot en een terrasje. De metro brengt me vervolgen weer terug naar mijn hostel, omdat ik nog één laatste stop heb in Rio namelijk de Pao de Açúcar. Het is dé berg van waaraf het uitzicht op Rio het best is en zeker bij zonsondergang. Ik douche eerst en moet me vervolgens nog haasten. Maar helaas, eenmaal bij het startpunt van de kabelbaan aangekomen is de berg volledig in wolken gehuld, en dus loop ik teleurgesteld weer terug. Wel een reden om nog eens terug te komen in combinatie met Carnaval!
In het hostel laat ik me nog eens verwennen door de Franse kok. Jonas (mijn reddende engel van het bed!) en andere leuke reizigers zwaaien me vervolgens uit als ik om 22.30 uur de taxi instap om de nachtbus naar Ouro Prêto te pakken...
Met enige moeite laat ik Rio vervolgens los...
-
29 Juli 2010 - 15:23
Mathanja:
Terwijl zon en regen elkaar afwisselen loopt de werkdag hier ten einde. Met een choco-de-luxe in de hand nog even van je reisverslag genieten. Je gedetailleerde verhalen zijn niet voor niets... Complimenten voor de leuke schrijfstijl! Ik blijf je volgen :)
Veel plezier en groetjes!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
